Οι Αδέσποτες Σκύλες προσεχώς τον Δεκέμβριο:

(συντομα θα ανακοινωθουν και άλλες ημερομηνίες)


18/12 Τετάρτη- 22:30- Γκρι Καφέ- Θεμιστοκλέους 80, πλατεία Εξαρχείων

23/12 Δευτέρα- 21:00- 5 Δρόμοι/Κόμβος- Πεζόδρομος Κωλέττη, Εξάρχεια

26/12 Πέμπτη-23:00- After Dark- Διδότου 31 & Ιπποκράτους, Εξάρχεια

28/12 Σάββατο- 22:30- Γκρι Καφέ- Θεμιστοκλέους 80, πλατεία Εξαρχείων

29/12 Κυριακή- 21:30- Ρακόρ - Πλαταιών 10 και Γρανικου, Κεραμεικός

Οι Αδέσποτες Σκύλες 

παρουσιάζουν 

το Βαλς των Βρώμικων Δρόμων Νο.3

στο Lacandona. 

Ηπίτου 4 στο Σύνταγμα.

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου στις 20:30

είσοδος πάντα με ελευθερη συνεισφορά

Ρίμα

Και περπατώ αδέσποτη κυκλοφορώ 

στους δρόμους της Αθήνας τριγυρνώ

το τακουνάκι μου χτυπώ και έχω μία απορία

Γελάει μαζί μου η ιστορία;

Ιδού η απορία.

Και περπατώ και προχωρώ

καρότσια σούπερ μάρκετ

μου κρατάνε τον ρυθμό

περνάω Ακαδημίας, Κοραή

στην Σταδίου σταματώ:

Μοιάζουν οι δρόμοι σαν διάδρομοι 

ενός μεγάλου σούπερ μάρκετ.

Η πόλη ένα παζάρι σκουπιδιών.

Οι κάδοι σεντούκια θησαυρών 

των πειρατών της καθημερινότητας

των λαθραίων της κανονικότητας

των παράσιτων της νομιμότητας

Αλλαγή συχνότητας

Και περπατώ και προχωρώ και προσπερνώ

κοιτάω τον Λυκαβηττό 

και τότε βλέπω ουρανό

σπάνια βλέπω ουρανό

στους δρόμους της Αθήνας περπατώ 

το τακουνάκι μου χτυπώ 

και τον ξεχνώ τον αττικό τον γαλανό τον ουρανό

αναπνοή

αλλάζω την διαδρομή

μυρίζει κατοχή επιβολή καταστολή

Μπρος στην Βουλή

τσολιάδες βαράνε προσοχή

τιμητική σιωπή στην προδοσία

θυσία θα ζητήσει καινούρια η εξουσία

Απ τους κανένες ξεπηδώ και γω μία καμία

ξανά στην πορεία με μία απορία:

Πότε συνήθισα να αντέχω τόση βία;

Πότε συνήθισα τον πόνο στο δρόμο 

να προσπερνώ  με αδιαφορία, οίκτο, θυμό και αηδία

αυτοκτονία στο Σύνταγμα στο κέντρο στην πλατεία

και προσπερνώ 

και προχωρώ και περπατώ

όταν ο λύκος δεν είναι εδώ

Λύκε, λύκε είσαι εδώ;

Αγοράζω χρυσό

καλύπτω την ανάγκη σου έχω το ρευστό.

Ο Γιατρός της Κρίσης!

Το σωσίβιο της Έσχατης Λύσης!

Μη δακρύσεις!

Ο Mr Gold είναι εδώ

φτύνω οίκτο και ρευστό

Και περπατώ και προχωρώ και προσπερνώ

στις μύτες πατώ 

στα πεζοδρόμια κόσμος κοιμάται

σςςς μη μιλάτε

η κοινωνία κοιμάται

σςςς μη μιλάτε

η Ιστορία κοιμάται κανείς δεν θυμάται

σςςς μη μιλάτε

Οι Αδέσποτες Σκύλες παρουσιάζουν το Βαλς των Βρώμικων Δρόμων Νο.3

στο Γκρι Καφέ, Θεμιστοκλέους 80, πλατεία Εξαρχείων

το Σάββατο 2 Νοεμβρίου στις 22:00

Είσοδος οπως πάντα με ελεύθερη συνεισφορά.

Είμαι μία από τις/τους αλληλέγγυες-ους στην ΕΡΤ.

Είμαι μία από τις/τους αλληλέγγυες-ους στην ΕΡΤ.
Μία από αυτούς που δεν ξέρουν αν θα έχουν να πληρώσουν το νοίκι και το ρεύμα
τον επόμενο μήνα, μία μέση, κοινή κάτοικος αυτής της μεριάς του πλανήτη.
Μία από αυτούς που είναι στην ΕΡΤ από την πρώτη μέρα, κάθε μέρα.
Μία από αυτούς που ξενύχτησαν την πρώτη νύχτα, που πήραν τηλέφωνο φίλους για
ενισχύσεις, που έκαναν περιπολία γιατί μπάτσοι, λέει, είχαν κόψει τα σύρματα αλλά
όλα ήταν ήσυχα ακόμα και τα σκυλιά, στην πίσω μεριά, που σταθηκαν στην βροχή
και ξεροστάλιαζαν στον διάδρομο γιατί το μόνο που μας ζητήθηκε ήταν να είμαστε
θεατές και παρουσίες.

Είμαι μία από τις/τους αλληλέγγυες-ους στην ΕΡΤ.
Και έχω κάποιες ερωτήσεις

Ποιά δομή, ακριβώς, στηρίζουμε να μην πέσει; Σε τί, ακριβώς, είμαστε αλληλέγγυοι;
Τί σημαίνει για τους πολίτες ότι η κυβέρνηση διακόπτει την λειτουργία της κρατικής
τηλεόρασης; ποιό είναι το πραγματικό-πρακτικό και ποιό το συμβολικό νόημα;
Όταν κάτι είναι δημόσιο ή κρατικό σε ποιόν ανήκει; Η ΕΡΤ σε ποιόν ανήκει;
Τί σημαίνει πολίτης; Οι αλληλέγγυοι τί είναι; Γέμισμα στο πλάνο; Σύντροφοι;
Απρόσωπο πλήθος ανίκανο να αρθρώσει πολιτικό λόγο; Συμπολίτες; Υποψήφιοι ψηφοφόροι;
Γιατί ισχύει ακόμα η διοικητική ιεραρχία στην ΕΡΤ; Δεν έχουν καταλάβει ότι όλοι είναι
απολυμένοι; Αισθάνονται μόνοι; Πως συνδέονται τα αιτήματά τους με τους αγώνες
των κατοίκων στις Σκουριές; Με τους συνταξιούχους; Με τους δασκάλους; Με τις
άνεργες μητέρες; Με τους καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα; Με τους άστεγους; Με τις
αυτοκτονίες;
Γιατί ξεχνάμε το πολιτικό πλαίσιο; Ποιό είναι το κοινό πολιτικό πρόταγμα;
Πως θα το βρούμε; Το ψάχνουμε;
Ποιός είναι ο εχθρός; Ποιά είναι τα βήματα προς τον κοινωνικό διάλογο; Πως
βγαίνουμε από τον κοινωνικό αυτοματισμό;
Γιατί δεν είναι όλοι οι απολυμένοι παρόντες στην ανοιχτή γενική συνέλευση;
Τι σημαίνει γι αυτούς ανοιχτή γενική συνέλευση;
Μόνο το θέαμα μπορεί να μας κρατήσει παρόντες;
Πως αλλιώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τέχνη;
Γιατί ισχύουν ακόμα τα ονόματα; Υπάρχουν επώνυμοι και ανώνυμοι πολίτες;
Τι δουλειά έχουν τα πολιτικά κόμματα; Με ποια ιδιότητα εμφανίζονται;
Ο υπεύθυνος της τάδε ή της δείνα νεολαίας η άλλης κομματικής δομής με ποια
ιδιότητα μιλά; Του 'υπεύθυνου' ή του πολίτη; Υπάρχουν αρμόδιοι και αναρμόδιοι
αλληλέγγυοι;
Πως θα πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας;
Γιατί δεν είμαστε όλοι παρόντες σε κάθε κοινωνικό αγώνα;
Τί δεν καταλαβαίνουμε;
Ποιούς χωράει η χώρα;

Είμαι μία από τις/τους αλληλέγγυες-ους στην ΕΡΤ. Συνεχιζόμενα ερωτηματικά με
κατακλύουν. Θα είμαι εδώ γιατί με αφορά. Θα είμαι εδώ κι ας απογοητεύομαι. Θα
είμαι εδω γιατί πιστεύω ότι εμείς έχουμε την δύναμη. Και πάντα θα αναρωτιέμαι. Για
ένα μόνο πράγμα δεν αναρωτιέμαι. Για την ανάγκη να δράσουμε μαζί.



    Μία από τις/τους αλληλέγγυες-ους στην ΕΡΤ, στις Σκουριές, σε κάθε κοινωνικό
αγώνα ενάντια στην κρατική καταστολή, την κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους.
                             Ενάντια στον υποβιβασμό του ανθρώπινου είδους.
                                         Δεν είμαστε μόνοι. Δεν είμαστε λίγοι.
                                                           Είμαστε παντού.